Hydrolyzed Vegetable Protein verwijst naar gehydrolyseerde proteïnen van plantaardige oorsprong. De INCI-naam bestaat uit de termen voor gehydrolyseerd, plantaardig en proteïne; hydrolyse beschrijft het splitsen van een verbinding door een reactie met water, vaak met behulp van enzymen. Bij dit ingrediënt ontstaat het hydrolysaat door zure, alkalische of enzymatische behandeling van plantaardige grondstoffen. Het resulterende mengsel bestaat voornamelijk uit aminozuren, peptiden en proteïnen.
Als eiwitrijke grondstoffen worden bij de productie van voedingsmiddelen onder meer ontoliede zaden, granen en peulvruchten gebruikt; voorbeelden zijn soja, maïs, tarwe, rijst en erwten. De exacte samenstelling van het hydrolysaat hangt af van de bron en de verwerkingsmethode. Bij zure verwerking wordt proteïne met zuur gesplitst, terwijl bij enzymatische methoden proteasen worden gebruikt. De cosmetische INCI-benaming specificeert geen afzonderlijke plantensoort, maar duidt op de plantaardige herkomst en de verwerking tot hydrolysaat.
De doelgerichte productie van proteïnehydrolysaten kent ook een lange geschiedenis in de voedselverwerking. Gefermenteerde sojasaus, die traditioneel wordt gemaakt van tarwe en soja-eiwit, is al meer dan 1.500 jaar bekend en kwam volgens de bron vanuit China naar Japan. In 1831 verkreeg Berzelius producten met een bouillonachtige smaak door proteïnen met zoutzuur te behandelen. Julius Maggi voerde in 1886 de eerste industriële productie van zuurgekatalyseerd gehydrolyseerd plantaardig eiwit uit. Deze historische gegevens hebben betrekking op voedselverwerking en moeten worden onderscheiden van het gebruik van de INCI-stof in cosmetica.