Paraffin

Op de huid vormt Paraffin een waterafstotend laagje dat het vochtverlies vanaf het huidoppervlak kan beperken. Dit kan direct merkbaar zijn als een gladdere, soepelere huid, vooral wanneer een crème of zalf een hoger vetgehalte heeft. De stof levert geen vocht op waterbasis, maar verandert vooral het oppervlak en de eigenschappen van het verzorgingsproduct. Hoe duidelijk het effect aanvoelt, hangt af van de volledige formule en de hoeveelheid gebruikte grondstof.

Bij een droge of ruw aanvoelende huid kan een product met paraffine worden ervaren als een rijke, beschermende verzorging. Voor mensen die de voorkeur geven aan lichte texturen die snel intrekken, kan een product met was of een hoog vetgehalte juist zwaarder aanvoelen of een zichtbare glans achterlaten. Deze zintuiglijke indruk betekent niet automatisch dat iemand het product niet verdraagt. Ook de vorm van de grondstof speelt een rol: vast hardparaffine wordt anders gebruikt in crèmes, zalven en stickproducten dan vloeibare minerale oliefracties.

De beoordeling van de verdraagzaamheid op de website classificeert Paraffin met score 5 als gemiddeld risico (geel). Voor jou is daarom vooral van belang of je de textuur en het laagje op de huid prettig vindt en of je huid goed reageert op het specifieke product. De INCI-benaming Paraffin duidt de hier besproken vaste grondstof aan, terwijl verwante bestanddelen van minerale olie onder hun eigen naam worden vermeld. Bij een persoonlijke reactie kun je de beoordeling van het afzonderlijke product niet alleen afleiden uit de naam van het ingrediënt.

In lippenstift kan de glans die bestanddelen op basis van minerale olie op het oppervlak bevorderen, bijdragen aan het gewenste optische resultaat. Een verzorgende werking moet daarom vooral worden gezien als verzorging van het huidoppervlak en als onderdeel van de producttextuur, niet als een verandering van diepere huidlagen. Wie de voorkeur geeft aan plantaardige oliën, kan bij het kiezen letten op andere formules; alleen de naam zegt niets over de kwaliteit of geschiktheid van een product.

In cosmetica wordt Paraffin gebruikt als huidverzorgend bestanddeel en om de viscositeit te regelen; daarnaast kan het als hulpstof in parfumoliën voorkomen. Typische productgroepen zijn crèmes, lotions, zalven, make-up, emulsies en stickproducten zoals lippenstift. In deze formules kan de vaste was mede de consistentie bepalen en de gebruikseigenschappen beïnvloeden. Voor de INCI-naam Paraffin is geen algemeen toepasbare gebruiksconcentratie opgegeven; daarom kan een percentage niet op alle producten worden toegepast.

Bij het gebruik hangt de geschikte hoeveelheid af van het eindproduct en het beoogde gebruik. Een crème kan dun worden aangebracht op het gewenste huidgebied; voor lipproducten volstaat normaal gebruik van de stick. Als je een rijke, glanzende of wasachtige textuur niet prettig vindt, kan een lichter product zonder deze consistentiegever aangenamer zijn.

Dankzij de mengbaarheid met vetten, vette oliën en wassen kan Paraffin in passende formules worden verwerkt. Welke combinatie met andere ingrediënten geschikt is, hangt af van de gewenste productopbouw; specifieke synergieën of een voorgeschreven combinatie zijn voor deze stof niet aangetoond. Bij het kiezen van een product zijn de textuur, het beoogde gebruik en de overige bestanddelen van de volledige formule bepalend.

• Zoek op de verpakking naar de INCI-benaming Paraffin.
• Gebruik bij sterk vettige of glanzende texturen eerst een kleine hoeveelheid en beoordeel of de huid prettig aanvoelt.
• Gebruik een product volgens de aanwijzingen, bijvoorbeeld een crème op de huid of een stickproduct op de lippen.
• Vergelijk voor een andere textuur de volledige ingrediëntenlijst; Paraffin alleen zegt niet hoe het eindproduct aanvoelt.

De paraffines die in cosmetica worden gebruikt, worden omschreven als sterk gezuiverde grondstoffen. De kwaliteit en zuivering van de grondstof en de samenstelling van het cosmeticaproduct zijn relevant voor de beoordeling.

De functie in de formule kan per product verschillen, omdat de stof wordt vermeld als huidverzorgend, viscositeitsregelend en als hulpstof in parfumoliën. Concrete gebruikshoeveelheden kunnen daarom niet worden afgeleid uit een algemene INCI-benaming. Op de ingrediëntenlijst herken je het hier besproken ingrediënt aan de naam Paraffin.

Een mogelijke praktische beperking waarover wordt gesproken, is het laagje op de huid dat water afstoot; dit kan voor sommige mensen te rijk of afsluitend aanvoelen. Dit is iets anders dan aangetoonde schade of een allergische reactie. Als een product herhaaldelijk onprettig aanvoelt, kun je ermee stoppen en een andere textuur kiezen. Voor een individuele beoordeling is het specifieke product, inclusief de overige bestanddelen, van belang.

Paraffin is geen afzonderlijk molecuul, maar een mengsel van verzadigde, acyclische koolwaterstoffen, de alkanen; voor deze stofgroep geldt de algemene formule CnH2n+2. Bij het hier besproken vaste Paraffin vallen de ketens volgens de chemische beschrijving overwegend binnen een bereik dat het materiaal wasachtig en vast maakt. Afhankelijk van de samenstelling en zuivering vallen onder deze verzamelnaam echter ook dunvloeibare en olieachtige paraffines. In de cosmetische INCI-context verwijst de benaming Paraffin naar hardparaffine, een vast koolwaterstofmengsel.

De grondstof is voornamelijk afkomstig uit aardolie en wordt vooral gewonnen uit smeeroliefracties die vrijkomen bij vacuümdestillatie. Bij het ontparaffineren van minerale olie ontstaat eerst paraffineslib, waaruit Paraffin wordt gewonnen door oliebestanddelen af te scheiden. Vervolgens wordt het ruwe materiaal geraffineerd; daarbij kunnen hydrogenering of bleekmethoden worden gebruikt om ongewenste begeleidende stoffen te verwijderen of om te zetten. Paraffin kan ook synthetisch worden gemaakt, onder meer uit koolstofbronnen zoals steenkool of via het Fischer-Tropsch-proces.

De ontdekking van Paraffin wordt gedateerd op 1830 en toegeschreven aan de natuurwetenschapper Karl von Reichenbach uit Württemberg. Tijdens experimenten om de bestanddelen van houtteer te onderzoeken, stuitte hij op het materiaal. De naam wordt in de chemische en industriële toepassing gebruikt voor verzadigde koolwaterstoffen, maar is niet altijd beperkt tot dezelfde stofvorm. In de handel en in technische contexten kan Paraffin daarom verwijzen naar vaste wassen, vloeibare minerale oliën of andere verwante grondstofmengsels; deze termen zijn niet automatisch uitwisselbare INCI-namen.

Hardparaffine is een vast mengsel van verzadigde koolwaterstoffen en behoort chemisch tot de alkanen. Gezuiverd Paraffin is wit tot doorschijnend en vrijwel reukloos. Het is lipofiel en waterafstotend, mengt zich met vetten en wassen en reageert traag met veel chemicaliën. De gegevens over de INCI-stof beschrijven een mengsel in plaats van één molecuul; daarom kunnen er geen eenduidige brutoformule en geen afzonderlijk molecuulgewicht worden opgegeven.

• Paraffin is onoplosbaar in water; ether kan het oplossen en het is mengbaar met vetten, vette oliën en wassen.
• De consistentie is vast en wasachtig; binnen de groep paraffines bestaan ook vloeibare of olieachtige varianten, die niet gelijkgesteld mogen worden aan hardparaffine.
• Als sterk gezuiverde cosmetische grondstof wordt Paraffin omschreven als lang houdbaar; het wordt niet ranzig zoals een vette plantaardige olie.
• De stof is waterafstotend en kan een laagje vormen op het huidoppervlak.
• In formules kan de stof als consistentiegever werken en de viscositeit van cosmetische producten beïnvloeden.

Paraffin is geen afzonderlijke zuivere stof, maar een mengsel van verzadigde koolwaterstoffen uit de groep van de alkanen. Voor acyclische alkanen geldt de algemene formule CnH2n+2; de bestanddelen kunnen onvertakt of vertakt zijn. Afhankelijk van de samenstelling kan Paraffin vloeibaar, olieachtig of vast en wasachtig zijn.

In cosmetische formules berust de werking op fysische eigenschappen aan het huidoppervlak. Paraffin is waterafstotend en kan een laagje vormen dat het vochtverlies van de huid beperkt. Daardoor kan de huid soepeler aanvoelen; de mate waarin hangt ook af van de specifieke formule.

Als vaste was kan Paraffin mede de consistentie van cosmetische producten bepalen. Het wordt onder meer gebruikt in crèmes, zalven, make-up, emulsies en stickproducten; in lippenstift kan het de glansvorming ondersteunen. Deze functies beschrijven het gebruik in de productformule en geen werking in diepere huidlagen.

De eigenschappen van het eindproduct zijn afhankelijk van het gebruikte type Paraffin en de overige bestanddelen van de formule. Bij cosmetisch gebruik staan de verzorging van het huidoppervlak, waterafstotendheid en het bepalen van de productconsistentie voorop.