Het molecuul heeft een triazine-skelet waaraan drie benzoëzuurestergroepen zijn gebonden; de chemische beschrijving vermeldt 2-ethylhexylesters. De brutoformule is C48H66N6O6 en de opgegeven molecuulmassa bedraagt 823,1 g/mol. Octyltriazon wordt beschreven als een mengsel van acht isomere verbindingen met dezelfde basissamenstelling, maar met een verschillende ruimtelijke rangschikking.
Als organisch uv-filter absorbeert Ethylhexyl Triazone UVB-straling in het opgegeven bereik van ongeveer 280 tot 320 nm; het absorptiemaximum ligt bij 314 nm. Het algemene mechanisme van organische uv-filters berust op de opname van energie uit uv-licht door een molecuul, waardoor een elektron in een hogere energietoestand terechtkomt. Wanneer het elektron terugkeert naar de oorspronkelijke toestand, wordt de opgenomen energie weer afgegeven, bijvoorbeeld als warmte of als straling met een langere golflengte.
De absorptiefunctie verklaart waarom de stof in zonnebrandproducten wordt gebruikt, maar geeft op zichzelf geen meetwaarde voor de bescherming van een afgewerkt product. Daarvoor zijn de specifieke formule en de combinatie van de gebruikte filters bepalend. Ethylhexyl Triazone absorbeert in het UVB-bereik en moet met andere zonnefilters worden gecombineerd voor een breder beschermingsbereik. De functie als lichtstabilisator betreft daarnaast de bescherming van de cosmetische formulering tegen veranderingen door licht.
De bronnen beschrijven fysisch-chemische eigenschappen en een mechanisme voor uv-absorptie, maar bevatten geen PubMed-abstracts over cosmetische eindpunten of klinische onderzoeken. Op basis hiervan kunnen geen betrouwbare studies worden aangehaald voor een zelfstandig cosmetisch voordeel voor huid of haar. Uit de eigenschappen van de stof alleen volgt noch een aanvullend verzorgend effect, noch een voorspelling van de persoonlijke verdraagbaarheid. De wetenschappelijke duiding blijft daarom beperkt tot de structuur, UVB-absorptie en het gebruik als cosmetisch filter.