De stof wordt ingedeeld als een siliconenpolymeer op basis van poly(di)methylsiloxaan en bevat volgens de naamomschrijving siloxaan-, PEG- en laurylkenmerken. Siloxaan duidt op verbindingen van siliciumatomen via zuurstofbruggen, terwijl „siloxy” verwijst naar een silicium-zuurstofgroep. Het getal in de PEG-naam geeft het gemiddelde aantal ethyleenoxide-eenheden aan en beschrijft niet de concentratie in het uiteindelijke cosmeticaproduct. Deze structuurkenmerken verklaren de complexe naam, maar vervangen geen analyse van de samenstelling van een specifieke handelskwaliteit.
De algemene werking van oppervlakteactieve stoffen berust erop dat ze de oppervlaktespanning van een vloeistof verlagen en zo reinigende functies kunnen vervullen. Voor dit materiaal worden ook waterminnende en olieminnende groepen beschreven, die als basis dienen voor de indeling als emulgator of reinigende oppervlakteactieve stof. Volgens de beschreven formulegedachte kunnen olieminnende delen reageren met olieachtige resten, terwijl waterminnende delen helpen bij het afspoelen. Dit is een vereenvoudigde uitleg van de functie in een formule en geen bewijs voor een bepaalde reinigende werking in elke productbasis.
De cosmetische functies omvatten huidverzorging, haarconditionering en de reinigende werking van een oppervlakteactieve stof; daarnaast worden emulgering en aanpassing van de viscositeit als mogelijke functies in formules beschreven. De conditionerfunctie wordt in verband gebracht met doorkambaarheid, soepelheid, zachtheid, glans en volume van het haar. Voor huidverzorging wordt een algemene verzorgende functie genoemd, zonder daaruit een specifieke verandering of behandeling af te leiden. De toewijzing van een functie zegt op zichzelf niet hoe sterk die in het uiteindelijke product tot uiting komt.
Als fysische beschrijving worden een helder tot licht troebel uiterlijk en een kleurloze tot lichtbruine vloeistof genoemd; ook de compatibiliteit met siliconen, oliën en esters wordt beschreven. Deze eigenschappen hebben betrekking op de grondstof en de formulering en geven op zichzelf geen informatie over de pH-waarde of stabiliteit van een eindformule. Functielijsten in een ingrediëntenbestand geven het beoogde cosmetische gebruik aan, geen bewijs van een individueel effect bij de consument. Bij de beoordeling van het eindproduct blijven de formule en de gebruikscontext daarom bepalend.