Polymethyl Methacrylate is een polymeer, oftewel een macromolecuul dat bestaat uit veel herhaalde methylmethacrylaateenheden. Bij de beschreven radicalaire productie ontstaan eerst radicalen, die reageren met methylmethacrylaat en een startpunt vormen voor de ketengroei. Door herhaalde toevoeging van monomeren wordt de keten langer, terwijl ketenbeëindigingsreacties de groei stoppen. Andere productiemethoden zijn bulk-, emulsie- en suspensiepolymerisatie, evenals anionische polymerisatie. Productieomstandigheden kunnen de ketenlengte, vernetting en verstrengeling beïnvloeden.
De industriële beschrijving van PMMA als transparante thermoplastische kunststof verklaart een deel van de technische toepassingen, maar staat niet gelijk aan een cosmetisch voordeel voor de huid. In cosmetische toepassingen wordt PMMA beschreven als bolvormig micropoeder. De CosIng-functie is FILM FORMING, oftewel de vorming van een film op de huid, het haar of de nagels. Daarnaast beschrijft een bron effecten van de deeltjes op de smeerbaarheid, de olieabsorptie en het droge, fluweelzachte huidgevoel. Deze eigenschappen hebben betrekking op de fysische aard en het sensorische gedrag van de formule, niet op een biologische verandering van de huid.
Als optisch effect wordt een vervagend effect beschreven, waarbij de deeltjes het licht beïnvloeden en kleine oneffenheden daardoor minder zichtbaar kunnen lijken. Dit moet worden opgevat als een tijdelijk cosmetisch effect en niet als een blijvende verandering van rimpels of de huidstructuur. De bron vermeldt ook dat de beschreven eigenschappen afhankelijk zijn van de gebruikte polymeerconcentratie. Een andere adviespagina vermeldt PMMA als filmvormer en in verschillende groepen decoratieve cosmetica- en verzorgingsproducten. Dergelijke functie- en productvermeldingen bewijzen dat de stof in formules wordt gebruikt, maar niet dat elke specifieke formule werkzaam is.
Voor deze encyclopedie zijn geen PubMed-abstracts beschikbaar waarmee onderzoeksresultaten over PMMA in cosmetica kunnen worden samengevat. De wetenschappelijke duiding kan daarom beperkt blijven tot de polymeerstructuur, de productiemethode en de beschreven fysische effecten in formules. Uit de technische eigenschappen van de kunststof kan niet zonder meer iets worden afgeleid over huidverdraagzaamheid, effecten op lange termijn of voordelen bij specifieke huidveranderingen. De werking van een product hangt ook af van de specifieke formule en de manier waarop het wordt gebruikt. Een onderbouwde cosmetische uitspraak moet daarom beperkt blijven tot de aangetoonde functie als filmvormer en de beschreven sensorische en optische effecten.