Het molecuul behoort tot de aminopolycarbonzuren; de structuur kan worden beschreven als twee succinaateenheden met een ethyleendiaminebrug ertussen. Als cosmetische INCI-stof komt het voor in de vorm van een trinatriumzout. Door de structurele groepen kan het molecuul metaalionen coördineren en complexen vormen. Deze eigenschap verklaart het gebruik als chelator en niet als primair huidactieve stof.
Calcium, magnesium, ijzer en koper worden genoemd als ionen die gebonden kunnen worden. In cosmetische formules kan complexvorming metaalionen opvangen die de stabiliteit of kwaliteit zouden kunnen verminderen. Voor oppervlakteactieve stoffen wordt een betere werking in hard water beschreven. Een ander aspect dat met de formule samenhangt, is dat metaalionen formules op waterbasis en hun conserveringssysteem kunnen beïnvloeden; de chelator ondersteunt daarbij de productstabiliteit.
EDDS omvat drie stereo-isomeren die verschillen in hun ruimtelijke ordening. Voor de chelaatvorming met ijzer(III) wordt beschreven dat het (S,S)-isomeer een complex vormt met zes donoratomen, die vijf- en zesledige ringen rond het metaalion vormen. De ruimtelijke structuur van het ijzercomplex verschilt daarbij van die van een EDTA-complex. Dit is een chemische beschrijving van de metaalbinding en bewijst op zichzelf geen zichtbaar cosmetisch effect op de huid of het haar.
Voor de cosmetische beoordeling is het belangrijk onderscheid te maken tussen de chemische functie en het effect voor de consument: de bronnen beschrijven complexvorming, productstabilisatie en het gebruik in cosmetische formules. Dat biedt een plausibele verklaring waarom een fabrikant de stof aan een formule kan toevoegen, maar vormt geen bewijs voor een zelfstandige verzorgende werking. De concentratie en de overige bestanddelen van de formule beïnvloeden het gedrag in het eindproduct. Op basis van de beschikbare abstracts kunnen geen onderbouwde uitspraken worden gedaan over een specifiek cosmetisch voordeel voor de huid.