Whey Protein verwijst naar wei-eiwit, een eiwitgroep uit de vloeibare fase van melk die overblijft nadat de wrongel is afgescheiden. In de melk van zoogdieren vormt wei-eiwit, naast caseïne, een van de twee belangrijke eiwitfracties. Volgens de vermelde percentages bevat koemelk ongeveer 3,3 procent eiwit, waarvan circa 0,6 procent wei-eiwit en 2,7 procent caseïne. In menselijke moedermelk is het totale eiwitgehalte lager en is het aandeel wei-eiwit groter dan dat van caseïne. De benaming komt voort uit het feit dat deze eiwitten een belangrijk deel van de eiwitten in wei vormen.
Wei ontstaat bij de kaasbereiding wanneer melk door zuur of stremsel stremt en de vaste wrongel zich van de vloeistof scheidt. Deze vloeistof bevat wateroplosbare melkeiwitten en andere bestanddelen, waaronder lactose en lipiden. Wei-eiwit is geen afzonderlijk molecuul, maar een mengsel van albuminen en globulinen, waaronder α-lactalbumine, β-lactoglobuline, immunoglobulinen en serumalbumine. Als cosmetisch ingrediënt beschrijft de opgegeven chemische definitie een polypeptide dat wordt gewonnen uit het vloeibare deel van melk nadat de wrongel is afgescheiden. Voor cosmetische formules is Whey Protein de INCI-benaming.
Voor het afscheiden en concentreren van de eiwitten worden filtratiemethoden gebruikt, met name membraanfiltratie en ultrafiltratie. Bij ultrafiltratie worden eiwitten tegengehouden, terwijl kleinere bestanddelen door het membraan kunnen gaan; de achtergehouden fractie kan daarna verder worden verwerkt. Andere beschreven methoden zijn microfiltratie en ionenuitwisseling, die worden toegepast bij verschillende wei-eiwitpreparaten. De industriële ontwikkeling van wei-eiwitten met een hogere concentratie werd onder meer gestimuleerd door de zoektocht naar een oplosbare eiwitcomponent voor dranken; in 1970 werd in Nieuw-Zeeland een concentraat met 65 procent eiwit ontwikkeld. De Engelse term Whey Protein en de Nederlandse benaming wei-eiwit verwijzen allebei naar de oorsprong in wei.