Zinc Chloride

In cosmetische producten komt Zinc Chloride vooral voor in verband met mondverzorging. De CosIng-functieomschrijving vermeldt mondverzorging en een verzachtende functie; daarnaast noemt een vakbron adstringerende en antimicrobiële functies voor cosmetisch gebruik. Deze functieomschrijvingen geven het doel van het ingrediënt in een formule aan en zijn geen garantie dat elk product hetzelfde effect heeft.

Voor jou is het onderscheid tussen een mondverzorgingsproduct en een huidverzorgingsproduct belangrijk: de EU-beperkingen noemen uitdrukkelijk tandpasta's en mondspoelingen voor bepaalde leeftijdsgroepen, evenals een categorie voor andere producten. Een product kan Zinc Chloride bevatten zonder dat je op basis van alleen de INCI-lijst kunt zien welke concentratie is gebruikt of hoe de volledige formule zich gedraagt.

Op de website heeft het ingrediënt score 2 en de classificatie laag risico, met de kleur geel. Deze classificatie moet worden opgevat als een aanwijzing om extra aandacht te besteden aan het gereguleerde gebruik, niet als een uitspraak dat elk product problematisch is of voor iedereen even goed verdraagbaar moet zijn. Zoek op de verpakking naar de naam „Zinc Chloride” als je ingrediënten controleert.

Leid uit de naam alleen geen specifieke werking op puistjes, talg of poriën af bij huidverzorging. Zulke claims staan in een gids van een verkoper, maar worden niet onderbouwd door toegestane wetenschappelijke abstracts. De onderbouwde cosmetische functieomschrijving blijft hier daarom beperkt tot de genoemde functies. Bij een product voor de mondholte zijn het producttype, de beoogde leeftijdsgroep en de gebruiksaanwijzingen bepalend.

Zinc Chloride wordt onder andere gebruikt in cosmetische mondverzorgingsproducten. De EU-voorschriften vermelden afzonderlijk tandpasta voor personen ouder dan één jaar, tandpasta voor kinderen tussen zes maanden en één jaar en mondspoelingen voor personen ouder dan zes jaar; ook andere producten zijn gereguleerd. Het gebruik moet aansluiten bij de betreffende productcategorie.

De opgegeven versie van de verordening vermeldt als maxima 1 % zink voor tandpasta vanaf één jaar, 0,72 % zink voor tandpasta voor kinderen tussen zes maanden en één jaar en 0,1 % zink voor mondspoelingen voor personen ouder dan zes jaar. Voor andere producten is een maximum van 1 % zink vermeld. Deze gegevens hebben betrekking op het zinkgehalte, niet op een algemene concentratie Zinc Chloride.

Volg bij het gebruik van een afgewerkt product het etiket en de vermelde doelgroep. Op de INCI-lijst kun je zien of Zinc Chloride erin zit, maar niet wat de exacte concentratie is. Op basis van de toegestane gegevens kan geen zinvolle combinatie met specifieke actieve ingrediënten of algemeen gebruik op de gezichtshuid worden afgeleid.

• Controleer eerst of het om tandpasta, mondspoeling of een ander product gaat.
• Let op de leeftijdsaanduiding op tandpasta en mondspoeling.
• Gebruik de INCI-naam „Zinc Chloride” om het ingrediënt op de ingrediëntenlijst te herkennen.
• Leid geen specifieke concentratie af uit een ingrediëntenlijst.

Zinc Chloride is gereguleerd in bijlage III van de EU-Cosmeticaverordening en is na beoordeling door het Wetenschappelijk Comité voor consumentenveiligheid toegelaten of aan voorwaarden onderworpen. De voorschriften koppelen het gebruik aan bepaalde cosmetische toepassingen en voorwaarden.

Voor het toegestane gebruik gelden maxima die per product verschillen en worden vermeld als zinkgehalte. Zo'n waarde kan daarom niet zonder meer worden gelijkgesteld aan een concentratie Zinc Chloride.

De wettelijke beperking heeft betrekking op cosmetische producten en het beoogde gebruik ervan. Beoordeel een afgewerkt product aan de hand van de etikettering en niet alleen op basis van de chemische eigenschappen van de geïsoleerde grondstof.

Zinc Chloride is een anorganisch zout van zink en chloride. De winning ervan houdt verband met zinkhoudende grondstoffen; daarvoor worden onder andere calamien en sfaleriet genoemd. De naam zinkchloride beschrijft de verbinding van het metaal zink met chloride, een bestanddeel van zoutzuur.

Zinkchloride werd al in de 17e eeuw gemaakt: Johann Rudolph Glauber won het in 1648 uit calamien. Ook Johann Heinrich Pott maakte de stof in 1741, waarmee vroege experimentele werkzaamheden aan de productie zijn gedocumenteerd. Een andere historische ontwikkeling was het onderzoek uit 1855 naar een cementmateriaal van waterig zinkchloride en zinkoxide.

Zink kan met zoutzuur worden gereageerd om de stof te produceren; ook zinkoxide of sfaleriet reageert met zoutzuur tot zinkchloride. Voor de zuivering van het ruwe product beschrijft de chemische methode een behandeling van de oplossing, het afscheiden van ijzerhoudende verontreinigingen en vervolgens indampen. Op industriële schaal worden ook zinkhoudende ovenresiduen of geroosterde zinkhoudende ertsen als grondstof verwerkt.

Als chemische verbinding is Zinc Chloride een anorganisch zinkzout; de opgegeven formule is Cl2Zn en de molaire massa bedraagt 136,3 g/mol. Afhankelijk van het watergehalte komt het voor als watervrije verbinding of als hydraat. Het wordt beschreven als een kleurloze tot witte kristallijne vaste stof; watervrij zinkchloride kan ook voorkomen als een witachtig, doorschijnend materiaal.

• Het zout is sterk hygroscopisch en kan water uit de omgeving opnemen.
• Zinkchloride en de hydraten ervan zijn goed oplosbaar in water.
• De watervrije vorm is zeer goed oplosbaar in ethanol.
• Als Lewiszuur kan watervrij zinkchloride complexen vormen met verschillende Lewisbasen.
• Er zijn meerdere hydraten en kristallijne vormen beschreven; de watervrije verbinding komt voor in meerdere polymorfen.
• In de beschikbare gegevens zijn geen specifieke pH-waarden of algemeen geldende stabiliteitsvoorwaarden voor cosmetische formules vastgelegd.

Zinc Chloride is een anorganisch zout van zink en chloride. In vaste vorm kan het watervrij voorkomen of als hydraat; het wordt beschreven als een kleurloze tot witte kristallijne vaste stof. De verschillende hydraten en kristalvormen verschillen in samenstelling en structuur.

Het zout neemt gemakkelijk vocht op uit de omgeving en is goed oplosbaar in water. Watervrij zinkchloride is bovendien een Lewiszuur. Deze chemische eigenschappen beschrijven de stof, maar zeggen niet automatisch iets over het gedrag van een afgewerkte cosmetische formule.

Bij cosmetisch gebruik moeten de eigenschappen van de grondstof worden onderscheiden van de functie in het afgewerkte product. Op basis van de oplosbaarheid in water of de chemische classificatie kan geen concrete cosmetische werking voor elk product worden afgeleid.