Haar neus werd gevormd bij Dragoco, Charabot en Robertet — drie van de meest invloedrijke grondstoffenhuizen in de parfumwereld. Dorothée Piot, geboren en nog steeds woonachtig in Parijs, staat bekend om haar gevoel voor subtiliteit en haar vermogen om natuurlijke grondstoffen tot hun essentie te brengen.
Haar filosofie is eenvoudig maar veeleisend: eenvoudige akkoorden die het parfum facetteren zonder de authenticiteit te verliezen. Chypre-composities hebben haar bijzondere voorkeur. Voor inspiratie bezoekt ze graag de keukens van grote chefs die tegengestelde smaken durven te combineren. Haar favoriete geuren zijn de aardse geur van zomernachten, zwarte truffel, vers geraspt limoen en vers gemaaid hooi.
Haar portfolio omvat zowel toegankelijke creaties als veeleisende nicheparfums. Voor Amouage maakte ze samen met Daniel Maurel Memoir Woman (2010) en samen met Karine Vinchon Spehner Bracken Woman (2016). Voor Mugler herwerkte ze de iconische Angel-linie in de reeks Angel Eau Sucrée (2014–2017). Bij By Kilian ontstond Criminal of Love (2014), voor Lalique Sculpteur d'Épices (2014).
Een bijzonder hoogtepunt is de samenwerking met het Louvre en Buly 1803 (2019): Piot vertaalde Thomas Gainsboroughs schilderij „Conversation in a Park" naar een geur — fris, delicaat, met pas ontloken rozenbladjes in een groene omgeving. Voor Maison Crivelli creëerde ze Bois Datchaï (2018), voor L'Atelier Parfum de trilogie Coeur de Pétales, Exquise Tentation en Verte Euphorie (alle 2021).
Met creaties voor huizen als Escada, L'Occitane, Amouage, Nocibé en Bentley behoort Dorothée Piot tot de meest veelzijdige parfumeurs van Frankrijk.