Butyloctyl Salicylate is een ester van salicylzuur en bevat 2-butyloctanol als alcoholcomponent. De stof wordt chemisch omschreven als Benzoic acid, 2-hydroxy-, 2-butyloctyl ester. Als lipofiele, vetoplosbare stof kan het worden gebruikt in cosmetische systemen die olie bevatten. De vermelde functies in cosmetica zijn huidverzorging, haarverzorging en gebruik als oplosmiddel.
De aangetoonde functie als oplosmiddel betekent dat het ingrediënt andere stoffen kan oplossen. Voor huid en haar zijn cosmetische verzorgingsfuncties gedocumenteerd; voor het haar hebben de beschreven effecten betrekking op doorkambaarheid, soepelheid, zachtheid en glans. In de beschikbare stofbeschrijvingen wordt geen precieze moleculaire werking voor deze verzorgende effecten toegelicht. Daarom kan op basis van alleen de esterstructuur geen specifieke biologische werking worden afgeleid.
Het veiligheidsrapport van het CIR beoordeelde gegevens over een groep salicylaten, waaronder Butyloctyl Salicylate. Daarin werden toepassingen op konijnenhuid beschreven als niet-irriterend en werden de oogtesten als niet-irriterend omschreven; in de genoemde maximalisatietesten bij cavia's werd geen sensibilisatie vastgesteld. De samenvatting vermeldt bovendien dat Butyloctyl Salicylate een lage acute toxiciteit vertoonde na dermale blootstelling bij ratten. Deze resultaten hebben betrekking op de beschreven testomstandigheden en zijn geen direct bewijs van werkzaamheid voor een cosmetische verzorgingsclaim.
Het CIR-rapport vermeldt cosmetische gebruiksconcentraties van 0,5 tot 5 procent voor Butyloctyl Salicylate en beoordeelt de salicylaatbestanddelen als veilig wanneer ze zo worden samengesteld dat huidirritatie en sensibilisatie worden voorkomen. De beschikbare tests geven dus vooral informatie over verdraagbaarheid en niet over een meetbaar cosmetisch voordeel voor consumenten. Het beschikbare bewijs volstaat niet voor uitspraken over veranderingen van huid of haar die verder gaan dan de beschreven cosmetische functies. Bij de wetenschappelijke beoordeling moet daarom onderscheid worden gemaakt tussen de functie in de formule, laboratoriumtests en de daadwerkelijke prestaties van een product.