Inositol

In een huidverzorgingsformule dient Inositol volgens de cosmetische functieclassificatie als bevochtiger. Dat betekent vooral dat de stof kan bijdragen aan het vasthouden van vocht in het product. De sensorische eigenschappen van een eindproduct hangen echter af van de volledige formule en zijn niet met zekerheid af te leiden uit één afzonderlijke INCI-vermelding. Inositol moet daarom worden gezien als onderdeel van een formule, niet als enige maatstaf voor de verzorgende werking ervan.

Voor haarverzorging wordt de functie „Hair Conditioning“ vermeld. De stof kan daarom als verzorgend bestanddeel in een haarverzorgingsproduct worden gebruikt, zonder dat de INCI-naam op zichzelf een bepaalde verandering van de haarstructuur of haargroei aantoont. Ook wordt een antistatische functie vermeld, wat het gebruik in haarverzorgingsformules verklaart. Of een shampoo, conditioner of ander product geschikt is voor het gewenste gevoel van je haar, hangt daarnaast af van de overige ingrediënten en het gebruik.

Omdat Inositol wateroplosbaar is, past het vooral in formules met een waterfase. Daardoor is de stof in principe geschikt voor verschillende productvormen die water bevatten, maar dit zegt nog niets over de concentratie of het resultaat van een specifiek product. Consumenten kunnen daarom de volledige INCI-lijst en de productbeschrijving raadplegen, in plaats van een bepaalde werking af te leiden uit de enkele aanwezigheid van de stof. De vermelding op de ingrediëntenlijst noemt het bestanddeel „inositol“.

Inositol is geen exfoliërende stof en wordt in de hier vermelde functieomschrijving niet aangeduid als werkzaam bestanddeel tegen huidaandoeningen. De cosmetische vermeldingen beperken zich tot vochtvasthoudende, haarverzorgende en antistatische eigenschappen. Uitspraken over het verminderen van rimpels, het verfijnen van poriën, het stimuleren van collageenvorming of het behandelen van huidproblemen kunnen hiermee niet worden onderbouwd. Kies een product op basis van je specifieke verzorgingsbehoefte en de totale formule, niet op basis van één afzonderlijke ingrediëntnaam.

Inositol wordt beschreven als cosmetisch ingrediënt voor vochtvasthoudende en haarverzorgende formules. Het kan dan ook voorkomen in huidverzorgings- en haarverzorgingsproducten, als de betreffende formule de wateroplosbare stof bevat. De INCI-vermelding alleen geeft niet aan wat de concentratie is of of het om een leave-onproduct of een af te spoelen product gaat. Deze productdetails vind je op de verpakking of in de gebruiksaanwijzing.

Voor de grondstof zijn hier geen gebruikelijke concentraties vermeld. Leid daarom geen percentage af uit de ingrediëntenlijst. Gebruik een product met Inositol in je routine volgens de aanwijzingen voor het producttype. Bij een nieuwe formule is het verstandig eerst de gebruiksaanwijzing te raadplegen en het product niet anders te gebruiken dan de fabrikant voorschrijft. Er is geen specifieke volgorde ten opzichte van andere cosmetische stoffen voor Inositol vastgesteld.

Bij het kiezen van een product is het doel ervan bepalend: voor huidverzorging is de vochtvasthoudende functie relevant, en voor haarverzorging de vermelde conditionerende en antistatische functies. De naam Inositol toont geen werking aan bij hormonale klachten, slaapproblemen, gewichtsveranderingen of psychische symptomen. Cosmetische producten met dit ingrediënt zijn dan ook niet bedoeld als vervanging van een medische of voedingsgerelateerde toepassing.

• Controleer de INCI: zoek naar „inositol“ op de ingrediëntenlijst.
• Let op het producttype: volg de aanwijzingen voor het specifieke huid- of haarverzorgingsproduct.
• Houd rekening met de volledige formule: beoordeel de verzorgende werking niet alleen op basis van dit afzonderlijke ingrediënt.

Inositol is wateroplosbaar en wordt in cosmetische producten vermeld met vochtvasthoudende en haarverzorgende functies.

Inositol is wateroplosbaar en wordt in cosmetische producten vermeld met vochtvasthoudende en haarverzorgende functies. Hieruit kan geen gebruiksconcentratie of eigen grenswaarde worden afgeleid. De verdraagzaamheid van een product hangt ook af van de volledige formule en het beoogde gebruik. Bij een bekende gevoeligheid voor een specifiek product is de volledige ingrediëntenlijst relevant, niet alleen de afzonderlijke vermelding van Inositol.

Volg voor gebruik op huid of haar de aanwijzingen bij het betreffende product. De beschikbare gegevens beschrijven geen specifieke bijwerkingen of bijzondere waarschuwingen voor cosmetisch Inositol. Dit betekent niet dat elke formule voor iedereen even geschikt is.

Inositol is de benaming voor een groep cyclohexaanhexolen, verbindingen met een ring van zes koolstofatomen en zes hydroxylgroepen. In de natuur is myo-Inositol de meest voorkomende vorm; deze komt voor in talrijke dierlijke en plantaardige weefsels. In planten is Inositol onder andere een bestanddeel van sfingolipiden, terwijl het in schimmels, bacteriën en bepaalde planten ook voorkomt als fytinezuur, waarin fosfaat wordt opgeslagen. De benaming Inositol is vooral gebruikelijk in wetenschappelijke vaktermen, terwijl Inosit ook als triviale naam wordt gebruikt.

De naam Inosit is afgeleid van het Griekse woord „is“, met de genitief „inos“, dat pees of spier betekent. De Duitse scheikundige Johann Joseph von Scherer isoleerde de stof in 1850 uit spierweefsel en stelde de naam voor op basis van deze vindplaats. Inositol werd vroeger gerekend tot het B-vitaminecomplex en soms aangeduid als vitamine B8. Deze eerdere indeling wordt als achterhaald beschouwd, omdat het menselijk lichaam zelf Inositol uit glucose kan aanmaken.

Voor het verkrijgen van myo-Inositol kan fytinezuur worden gehydrolyseerd; fytinezuur kan bijvoorbeeld worden geïsoleerd uit maïsweekwater. Bij hydrolyse worden de fosfaatgroepen afgesplitst, waardoor Inositol en fosforzuur ontstaan. De precieze herkomst en productie van een cosmetische grondstofpartij zijn niet alleen aan de hand van de INCI-naam vast te stellen. Het voorkomen in de natuur, de historische isolatie uit spierweefsel en de industriële productie van grondstoffen zijn daarom afzonderlijke aspecten van de geschiedenis van de stof.

Inositol is een zeswaardige cyclische alcohol met de brutoformule C6H12O6 en een molecuulmassa van 180,16. De chemische omschrijving van de cosmetische INCI-stof luidt cis-1,2,3,5-trans-4,6-Cyclohexanehexol. Myo-Inositol wordt beschreven als een wit kristallijn poeder en is relatief stabiel in lucht. Het lost goed op in water; als hydrofiele stof kan het daarom worden gebruikt in cosmetische formules die water bevatten.

• Stofklasse: cyclische alcohol met zes hydroxylgroepen.
• Formule: C6H12O6.
• Molecuulmassa: 180,16.
• INCI-benaming: inositol.
• Oplosbaarheid: wateroplosbaar en hydrofiel.
• Cosmetische functies: antistatisch, haarverzorgend en vochtvasthoudend.

Inositol bestaat uit een ring met zes koolstofatomen en zes hydroxylgroepen. De brutoformule C6H12O6 is dezelfde als die van glucose en fructose, maar de structuur bevat geen carbonylgroep. Daarom behoort inosit volgens de beschrijving niet tot de koolhydraten. Er zijn negen ruimtelijke varianten mogelijk, waarvan myo-Inositol in de natuur het meest voorkomt.

In het menselijk lichaam komt Inositol vaak voor in verbinding met fosfaatgroepen. Inositoltrifosfaat kan ontstaan bij de splitsing van een fosfolipide en de calciumconcentratie in de cel beïnvloeden. Inositol is bovendien een bouwsteen van fosfatidylinositol en verwante fosfolipiden.

Voor cosmetica worden bij Inositol haarverzorgende en antistatische functies vermeld. De biochemische processen in cellen beschrijven processen in het lichaam en tonen geen vergelijkbare werking aan van een product dat uitwendig wordt aangebracht. De eigenschappen van een cosmeticaproduct kunnen daarom niet worden afgeleid uit de cellulaire functies van Inositol.

Op basis van de beschreven stofeigenschappen en biologische functies op zichzelf kan geen specifieke werking op huid of haar worden verwacht.